close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • SYSTEM ADMINISTRACYJNY

  •  

    2.1. Ustrój polityczny


    Federacyjna Republika Brazylii jest republiką związkową o systemie prezydencko-parlamentarnym podzieloną na 26 stanów i Dystrykt Federalny. Głową państwa a jednocześnie szefem rządu jest prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 4-letnią kadencję. Aktualnie, od 31 sierpnia 2016 r., jest nim Michel Temer, najbliższe wybory odbędą się jesienią 2018 r. Przy Urzędzie Prezydenta działają dwa główne organy konsultacyjne: Rada Republiki i Narodowa Rada Obrony. Prezydent posiada silną pozycję ustrojową. Samodzielnie tworzy rząd i kieruje jego pracami. Kongres nie ma realnych instrumentów odwołania rządu, takich jak wotum nieufności. Proces impeachmentu jest środkiem nadzwyczajnym.

     

    2.2. Władza ustawodawcza i sądownicza
     

    Władza ustawodawcza należy do dwuizbowego Kongresu (Izba Deputowanych i Senat). Senat składa się z 81 senatorów (po 3 senatorów z 26 stanów i Dystryktu Federalnego). Liczba członków Izby Deputowanych wynosi 513. Deputowani wybierani są na 4 lata w wyborach powszechnych, a senatorowie na 8 lat, również w wyborach powszechnych (z tym, że co 4 lata następuje wymiana 1/3 lub 2/3 składu Senatu).


    Władzę sądowniczą sprawują niezależne sądy. Organy władzy sądowniczej wymieniane przez Konstytucję to: Najwyższy Sąd Federalny, Rada Narodowa Sprawiedliwości, Wyższy Sąd Sprawiedliwości, Wyższy Sąd Wojskowy, Wyższy Sąd Pracy, Wyższy Sąd Wyborczy, regionalne sądy federalne, sądy pracy i ich sędziowie, sądy wyborcze i ich sędziowie, sądy wojskowe i ich sędziowie, sądy stanowe i Dystryktu Federalnego. Sędziowie pełnią swoje funkcje dożywotnio, a ten przywilej uzyskują po dwóch latach pracy.
     

    2.3. Władza wykonawcza
     

    Władza wykonawcza federalna jest bardzo rozbudowana. Władza wykonawcza federalna jest bardzo rozbudowana. Obejmuje ona Kancelarię Prezydenta, 18 rad konsultacyjnych, 23 ministerstwa, 12 agencji rządowych. Stany posiadają duży zakres autonomii, swoje organy ustawodawcze i sądownicze oraz władzę wykonawczą, na której czele stoi gubernator.


    2.4. Struktura administracji gospodarczej
     

    Organem koordynującym działania administracji gospodarczej jest Kancelaria Prezydenta (Casa Civil). Główne resorty gospodarcze to Ministerstwo Rozwoju, Przemysłu i Handlu Zagranicznego, Ministerstwo Rolnictwa, Hodowli i Zaopatrzenia, Ministerstwo Górnictwa i Energetyki, Ministerstwo Finansów. W stosunkach gospodarczych z zagranicą dużą rolę odgrywa Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Wśród agencji rządowych ważne funkcje spełniają: Narodowa Agencja Nadzoru Sanitarnego (ANVISA), Narodowa Agencja Ropy Naftowej, Gazu i Biopaliw (ANP), Narodowa Agencja Energii Elektrycznej (ANEEL), Narodowa Agencja Telekomunikacji (ANATEL). Bankiem emisyjnym jest Bank Centralny Brazylii. Funkcję głównego banku kredytowego spełnia Narodowy Bank Rozwoju Gospodarczego i Społecznego (BNDES).
    Ważniejsze przedsiębiorstwa państwowe to Petrobras (ropa naftowa i gaz), Eletrobras (produkcja i dystrybucja energii elektrycznej), Imbel (przemysł obronny), Telebras (telekomunikacja), Embrapa (działalność badawczo-rozwojowa w rolnictwie i hodowli), Banco do Brasil (bank).


    Sektor prywatny zrzeszony jest w czterech głównych konfederacjach federalnych (przemysłu, handlu, rolnictwa i transportu), którym podlegają federacje stanowe oraz stowarzyszenia branżowe. Szczególną rolę odgrywa Federacja Przemysłu Stanu São Paulo z uwagi na znaczenie tego stanu w gospodarce Brazylii.

     

    2.5. Międzynarodowe stosunki polityczne

     

    Od czasu uzyskania niepodległości 7 września 1822, Brazylia była aktywna w stosunkach międzynarodowych we wszystkich dziedzinach. Kraj podpisał wszystkie główne traktaty Międzynarodowej Wspólnoty. Brazylijska konstytucja federalna z 1988 nadała Kongresowi "ostateczną władzę dotyczącą umów lub aktów, które są związane z ważnymi zobowiązaniami dziedzictwa narodowego."

    Brazylia była jednym z państw założycieli Ligi Narodów w 1919 roku i Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1948 roku. Brazylijski przedstawiciel był pierwszym przewodniczącym Zgromadzenia Ogólnego ONZ (tradycyjnie do dziś, Brazylia jest krajem,  który inicjuje dyskusje na temat wszystkich regularnych corocznych posiedzeniach Zgromadzenia).

    Polityka zagraniczna ostatnich rządów Brazylii  miała za główny cel, uczynić kraj globalnym graczem na arenie międzynarodowej, a także zagwarantować integrację regionalną i suwerenną obecność w świecie.

    Brazylijska wizja stosunków regionalnych składa się z koncentrycznych kręgów integracji: MERCOSUR  i UNASUR, z zachowaniem przywódczej roli w Ameryce Południowej.

    Na poziomie politycznym Brazylia promuje wzmocnienie ONZ oraz zwiększenie zaangażowania krajów rozwijających się. Kraj dąży również do zapewnienia stałego miejsca w Radzie Bezpieczeństwa jako  reprezentanta Ameryki Łacińskiej.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: